POELENBURGERS IN BEELD

DSC09463
Nieuw initiatief waarin portretten van Poelenburgers worden gedeeld. Om de verhalen en mensen uit de wijk te leren kennen. We starten met Wafa, die zo dapper is om haar verhaal te delen!

Ongeveer 5 jaar geleden viel er een bom uit een vliegtuig dat recht over het huis van Wafa vloog. Scherven van de bom raakten haar 24-jarige zoon in zijn buik. Ze woonden in Idlib, Syrië, vlakbij Turkije. Het was, en is, daar oorlog. Het bom-ongeluk is het begin van haar vlucht, met haar man en 5 kinderen, die zou eindigen in Nederland.
Ze durfden hem niet naar een ziekenhuis in Syrië te brengen, uit angst dat hij afgepakt zou worden, dus ze vluchtten naar Turkije. Haar zoon bleef daar 5 maanden lang, waarin hij twee operaties onderging. Het had niet veel gescheeld of hij was overleden. Ze zijn daar in totaal nog twee jaar gebleven voordat ze in Ter Apel terecht kwamen. Zij, haar man en kinderen missen Syrië enorm. Het was er voor de oorlog prachtig. Ze waren gelukkig en hadden alles wat ze wensten. Alles wat van Syrië overgebleven is, zijn wat kledingstukken en herinneringen. Het gemis van het land en het leven dat ze had is groot. Vooral mist ze haar familieleden die achter zijn gebleven in Syrië.
Toch hebben ze hier hun leven opgebouwd. Ondanks het gemis zijn ze hier tevreden, ze voelen zich veilig en zijn met open armen ontvangen. De kinderen gaan hier naar school of studeren en hebben nieuwe vrienden en vriendinnen gekregen. Haar motivatie om de taal te leren was groot en ze startte na twee maanden al met school om de taal te leren.
Wafa woont met veel plezier in Poelenburg. Ze vertelt dat er veel verschillende nationaliteiten in de wijk wonen; mensen van onder andere Indiase, Afghaanse, Somalische, Turkse, Arabische, Syrische en Nederlandse afkomst. Iedereen kan goed met elkaar opschieten en dat iedereen een andere nationaliteit heeft maakt het juist prettig. De mensen in Poelenburg zijn aardig. Als ze wat nodig heeft of gewoon even met iemand wil praten, kan dat. Het was even wennen dat in Nederland alles via afspraken gaat, waar het in Syrië heel normaal is om bij elkaar binnen te lopen. Hier is het leven gehaaster en zijn mensen meer op zichzelf. Wat dat betreft kunnen Nederlanders misschien iets leren van de Syrische cultuur. In de wijk heeft Wafa veel contacten gelegd en vriendinnen gemaakt. De meeste mensen heeft ze leren kennen via De Bron, waarvan ze gehoord had via de taalschool. Een inloophuis waar mensen welkom zijn voor gezelligheid en een bakje koffie, en verschillende activiteiten zoals een vrouwengroep. Het heeft haar geholpen om de taal nog beter te begrijpen en te spreken. Voorheen kwam ze hier drie dagen per week, nu nog één. Ze leidt in de Bron haar eigen naaigroepje; ze zitten samen gezellig achter een naaimachine en maken mooie kledingstukken.
Naast deze activiteit zit ze op yoga met andere vrouwen die ze bij De Bron heeft leren kennen. ‘’Er zijn hier zoveel mogelijkheden’’, geeft Wafa aan; ‘’Poelenburg is mooi, ik wil hier niet weg!’’


beeld: Marieke Sloep
initiatief: inloophuis de Bron